หน้าทอนซิตี้ : NathonCity

สองปีก่อน ตอนนั้นจักรยานสมุยยังไม่คึก หลังจากอ่าน "หลังอาน" หนังสือของบินหลา สันกาลาคีรี ก็ให้นึกถึงจักรยานคันแรกของตัวเอง  ที่จริงต้องพูดว่าจักรยานที่คิดว่าเป็นคันแรก เพราะเหมือนจะมีคันแรกกว่าแต่นึกไม่ออก   


จะว่าไปที่นึกถึงคันนั้นไม่ใช่เพราะมันเป็นคันที่เท่าไหร่ แต่เพราะมันเป็นคันเดียวที่อยู่กับเราในช่วยวัยนั้นของชีวิต ช่วงวัยที่การขี่จักรยานไม่ใช่เรื่องของการออกกำลังกายหรือเพื่อสุขภาพ ช่วงวัยที่ีไม่ได้ตั้งเป้าหมายว่าต้องขี่ให้ได้ระยะหรือเวลาเท่าไหร่  แต่การขี่จักรยานเป็นเรื่องของความสนุก ผจญภัย  เป็นเรื่องของการเที่ยวเล่น


... นึกถึง เจี๊ยบ มาโนช อ้วนดำแจ๊ค อ้วนขาวกิมเตียง ขี่จักรยานแล้วร้องเพลงคอนเสิร์ตคนจนในเรื่องแฟนฉัน นั่นแหละคือการขี่จักรยานในวัยนั้น


วัยที่ไ่ม่เคยสนใจเรื่องไซด์จักรยาน ไม่เคยนึกถึงหมวก ไม่รู้จักกางเกงจักรยาน ไม่เคยต้องตื่นเช้าเพราะมีนัดปั่น แต่อยู่กับมันเกือบตลอดเวลา และไม่รู้สึกว่าการขี่จักรยานเป็นอีกเรื่องที่แยกออกไป ... จะบอกว่าเหมือนเราหายใจแต่ไม่รู้สึกว่าหายใจก็เกินไปหน่อย แต่อารมณ์มันเป็นแนวนั้นแหละ 


ไม่มีอะไรหรอกครับ ก็แค่บ่นเล็กน้อย ก่อนจะเอาเรื่องเก่าทีเ่คยเขียนเมื่อกว่าสองปีที่แล้วมาโพสอีกที ใครว่างก็ลองเล่าเรื่อง "ม้า" ของตัวเองให้ฟังบ้างครับ หรือจะถ่ายรูปมาแบ่งกันดูก็ได้


ปล. แต่ก็ยังรู้สึกจริงๆว่า "เมื่อก่อนเรามีความสุขและสนุกกันง่ายจัง"


----------------------------

ผู้ชายกับ "ม้า"



บินหลา ตั้งชื่อบทที่ 2 ของ "หลังอาน" ไว้ว่าอย่างนี้


"ม้า" ก็คือจักรยานนั่นแหละ
จักรยานเหมือนม้าในแง่ที่ว่า มันเป็นส่วนหนึ่งของการผจญภัย
เหมือนคาวบอยต้องขี่ม้า...ประมาณนั้น


บินหลาพูดถึงจักรยานคันแรกของเขา
อ่านไปก็คิดถึง "ม้า" ตัวแรกของตัวเอง
แล้วก็นึกขึ้นได้ว่า ปีสองปีก่อนตอนจัดบ้าน เห็นมันแขวนอยู่ใต้ต้นมะม่วง
วันนี้เลยไปรื้อดู


พบจริงๆด้วยแหละ
แต่เรียกว่าเป็นซากม้าจะดีกว่า
นอนตายอยู่ใต้กองไม้ แถมมีหญ้าขึ้นปรกมองไม่เห็น
รื้อๆ แหวกๆ สำรวจสภาพถึงได้รู้ว่า สนิมกัดจนขาดเป็นสองท่อน


นับดู เราขี่มันอย่างจริงจังครั้งสุดท้ายก็คงช่วง ป.6 ก่อนจะเข้ามาเรียนที่บางกอก
...21 ปี นานไม่ใช่เล่น


จำไม่ได้ว่าใครให้มา รู้แต่ว่าในยุคที่ BMX กำลังดัง ขี่ม้ามือสองตัวนี้ไม่ค่อยแฮปปี้เท่าไหร่
ก็ดีอย่าง เพราะเป็นม้ามือสองเราเลยแต่งมันได้ตามใจอยาก
มีสีอะไรเหลือที่บ้าน ก็เอาพ่น เอาทา จนกลายเป็นม้าหลายสี
บางช่วงม้าตัวนี้ก็มีตะกร้าหน้ารถ บางทีก็มีไฟติดส่องทาง นานเข้าเปลี่ยนโน่นติดนี่ จนกลายเป็นม้าพันทาง


วันแรกที่กล้าขี่ออกถนนไปโรงเรียน รู้สึกจะอยู่ ป4
หลังจากนั้นก็ไปกันทุกที่...


ตอนมดเอ๊กซ์ซูเปอร์วันกำลังดัง เราก็นึกว่าไอ้คันนี้แหละ เป็นรถวิบากของมดเอ๊กซ์


เมื่อก่อนเรามีความสุขและสนุกกันง่ายจัง


----------------------------

อยู่แถวนี้แหละ ไม่บนต้นมะม่วงก็ใต้พงหญ้า




รื้อกองไม้ออก ก็เริ่มเห็นโครง




"ม้า" ของเรา




ยี่ห้ออะไรไม่รู้ แต่อยากเป็น BMX




ตัดพลาสติกแปะตรงนี้ให้สีกับล้อ เวลาขี่จะมีเสียง




ไม่มีสาวนั่ง ไว้ตั้งกระเป๋านักเรียน




มันเคยวิ่งได้ - เหมืนทหารผ่านศึก ใช้เสร็จไม่มีใครสนใจดูแล